Pluis, Pluus, Dollyrope

Door Klaas-Jelle Koffeman op 15 mei 2014

Namen genoeg voor korte stukjes gedraaid touw dat wij gebruiken om slijtage tegen te gaan van de visnetten. We houden het maar even bij de naam pluis. En ja hoe krijgt iets nu zo’n naam? Geen idee, maar we gebruiken het al heel wat jaren.

 

De voorlopers van pluis waren oude scheepstrossen. Deze sneden we dan in stukken, rafelden ze uit elkaar en konden onder de netten voornamelijk het laatste deel, de kuil, gezet worden. Andere voorlopers van pluis waren rubberen stroken en oude fietsenbanden, de buitenband wel te verstaan. 

Goed, en dan ineens is het 2014 en gaan we pluisvrij vissen. Waarom? Het spul doet goed zijn werk, is goedkoop en makkelijk te verwerken! 
Maar als visserijsector heb je ook de plicht om naar maatschappelijke signalen te luisteren en daar waar mogelijk ook op te anticiperen. Tijdens strandmonitoren; zoektochten naar zwerfvuil op de stranden, werd nogal eens ons oranje en blauwe pluis gevonden. En laten we eerlijk zijn: last heb je er niet van, maar we weten allemaal dat het daar niet thuis hoort. Ook is de plasticsoep een veel besproken item op milieucongressen en wie slim is zorgt ervoor dat zijn bedrijfstak daarvoor niet verantwoordelijk is, of zoals we nu doen, zijn verantwoordelijkheid neemt. 
 
Een zoektocht dus naar een alternatief voor pluis. Via deze site houden we jullie op de hoogte en staan open voor nieuwe ideeën en nieuwe biologisch afbreekbare materialen die we graag in de praktijk willen testen. In 2013 hebben we met een maatschappelijk breed team al wat testen gedaan. Helaas zijn we nog niet 100% tevreden. Met allerlei nieuwe ontwikkelingen op duurzaam materiaal kan het niet anders dan dat we de komende tijd een goede vervanger gaan vinden. Ik heb de ambitie uitgesproken dat vanaf 2020 er geen pluis meer te vinden is, zowel in zee als op de stranden! Ik nodig u van harte uit samen met ons deze ambitie waar te maken.
 
Klaas-Jelle Koffeman
Schipper FD-281. Kornelis-Jan
terug